Trampolina

Poznańska Szkoła Demokratyczna

22
uczniów
4
mentorów
10
nauczycieli przedmiotowych
4
lata działania

Działamy już cztery lata!

Szkoły demokratyczne istnieją na świecie od ponad stu lat. To powoduje, że mamy skąd czerpać wzorce i kogo obserwować. Nasza szkoła działa od 2012 roku, czyli w tym roku wypuszcza pierwszych własnych absolwentów edukacji wczesnoszkolnej, pierwszych szóstoklasistów, pierwszych dumnych gimnazjalistów, którzy przechodzą do liceum, oraz pierwszych licealistów. Widząc ich zadowolenie i realne osiągnięcia w dziedzinach, którymi się interesują, możemy śmiało powiedzieć: to działa! Nie od razu wiedzieliśmy, które rozwiązania są użyteczne, a których nie da się zaadaptować do naszego porządku społeczno-kulturowego i prawnego. Jesteśmy dumni z historii naszej szkoły, bo bez niej dzisiejsza Trampolina nie byłaby tym, czym jest.

„MOŻNA INACZEJ"

ROZDZIAŁ 1

Pierwszy rozdział napisała grupa inicjatywna pod przewodnictwem Michała Jankowskiego. Michał zachwycił się wizytą w Szkole Demokratycznej Summerhill w Anglii i postanowił zrobić wszystko, co w jego mocy, żeby w Polsce dzieci mogły doświadczać wolności, podmiotowego traktowania, swobody kształtowania swojej ścieżki edukacyjnej. To był niezwykły czas dyskusji, planowania, sporów o kształt i wartości szkoły. Najważniejszym zyskiem z tego okresu jest wiara zaszczepiona bardzo wielu ludziom, że może być inaczej. Nie tylko strach, ławka, oceny, podręczniki, klasówki, ale wspinanie się po drzewach, warsztaty, laboratoria, zaufanie do dziecka. W pierwszych miesiącach działania szkoły nauczyliśmy się jak wielkim wyzwaniem jest prowadzenie szkoły alternatywnej, ile potrzeba środków, czasu, zapału żeby taki projekt mógł się udać. Dzięki Michałowi i ówczesnej grupie zaangażowanych rodziców Trampolina zaistniała w świadomości ludzi, pokonała trudności formalne, których nie brak w polskim prawie, wytworzyła ekosystem, w którym dziecko jest ogromną realną wartością.

„WIĘCEJ DYSCYPLINY"

ROZDZIAŁ 2

Drugi rozdział to funkcjonowanie szkoły pod przewodnictwem Katarzyny Kijas. Intencją Kasi było wprowadzenie do szkoły większego porządku, większej kontroli, większej dozy dyscypliny. Bardziej skłonna do dyrektywnego zarządzania szkołą Kasia sprawdziła inną ścieżkę niż Michał.

Kasia realizuje obecnie edukację wolnościową w mniejszych grupach związanych z edukacją domową i współpracuje z wieloma pasjonatami, aktywnie współtworząc edukacyjny krajobraz Poznania.

Dzięki temu rozdziałowi wiemy, w jakich obszarach naprawdę warto utrzymywać jasne zasady i kontrolę, a w jakich można wybrać swobodę i spontaniczność.

Był to również czas, kiedy wprowadzono do szkoły kontynuowany do dzisiaj zwyczaj superwizowania pracy kadry, dzięki któremu każdy pracownik ma możliwość uzyskania merytorycznego i profesjonalnego wsparcia.

„CAŁE WALIZKI WOLNOŚCI"

ROZDZIAŁ 3

Trzeci rozdział to nasza szkoła pod przewodnictwem Joanny Klimkowskiej i Karoliny Witzberg. Dziewczynom bardzo zależało na realizowaniu idei szkół wolnościowych. Wyznawały zasadę, że dziecko powinno nudzić się tak długo aż samo postanowi zainicjować działanie. Dbały o to, by w szkole było niewielu dorosłych, żeby przestrzeń należała do dzieci.

W tym okresie uświadomiliśmy sobie, że wolność jest bardzo trudną sztuką i należy dzieci jej uczyć, a nie obdarowywać niczym ogromnym kawałkiem zbyt słodkiego tortu. Zaobserwowaliśmy w jakim stopniu dzieci potrzebują dorosłego przewodnictwa, jak ważne są w szkole pomoce, książki, bodźce do rozwoju.

A co najważniejsze - doświadczyliśmy jak istotne jest, by szkoła była wspólna i współtworzona na wszystkich poziomach. By była „nasza” a nie „autorska”, czyli czyjaś.

„NASZA SZKOŁA"

ROZDZIAŁ 4

Od dłuższego czasu nasza szkoła działa stabilnie i jest ekosystemem niezwykłym i rozwojowym. Dorośli zaangażowali się po czubek: rodzice-designerzy projektują szkolne meble, rodzice-przedsiębiorcy dbają o PR i markieting, rodzice-blogerzy prowadzą stronę internetową. Szkoła funkcjonuje dzięki synergii potencjałów, każdy daje z siebie to, co ma najlepszego. Dzieci urzeczone obserwacją dorosłych dały się zaprosić do kalejdoskopu wydarzeń: realizują zadania z napisanych i wydanych specjalnie dla nich podręczników i przewodników, grają na instrumentach, lutują, dyskutują po angielsku o kierunkach rozwoju gospodarki, oglądają filmy w trzech językach, oglądają systemy korzeniowe nad Wartą, programują, kręcą filmy, robią tort naleśnikowy, sprawdzają ile waży powietrze. Grupa młodsza jest pod opieką doświadczonych mentorów-psychologów, grupa starsza realizuje wyzwania rozwojowe pod okiem niezwykłego multifunkcyjnego opiekuna. Konstrukcja programu zajęć pozwala na stopniowe i uwzględniające potrzeby dzieci uczenie wolności wyboru. Wręcz kompulsywnie dbamy o dobre relacje na wszystkich poziomach, o podmiotową komunikację, o to, by szkoła nie była specjalnym laboratorium, tylko żeby przygotowywała do realnego i bogatego życia.

CO ZYSKUJE RODZIC

Trampolina powstała, działa i rozwija się dzięki rodzicom. Ludziom, którzy nie zgadzają się na to, by ich dzieci traciły ciekawość, zapał i pewność siebie właśnie wtedy, gdy powinny rozkwitać. Rodzice, gromadzący się w Trampolinie mają ważny wspólny mianownik: wiedzą, że można inaczej niż w tradycyjnej szkole o XIX-wiecznych korzeniach. Nie czekają na edukacyjne polityczne cuda, sami są autorami rozwiązań dobrych dla ich dzieci.

Dołączając do Trampolinowych rodziców zyskujesz:

  • spokój i pewność, że Twoje dziecko uczy się w środowisku, w którym będzie traktowane indywidualnie, z szacunkiem, będzie zachęcane do poznawania świata i wykazywania coraz większej samodzielności
  • kontakt z kompetentną i rzetelną kadrą, która rozumie, że to rodzic jest ekspertem od potrzeb i możliwości dziecka oraz że bez otwartej komunikacji z rodzicami nie można działać na rzecz dzieci
  • grupę kapitalnych znajomych, którzy albo myślą tak jak Ty albo potrafią się zachwycić różnicą między Wami i zbudować z niej piękne projekty
  • realny wpływ na to, co dzieje się w szkole w warstwie edukacyjnej, społecznej, psychologicznej
  • wsparcie specjalistów z zakresu procesów uczenia się, relacji rówieśniczych, wyzwań wychowawczych, z którymi zawsze możesz się spotkać indywidualnie lub na warsztatach i rozwiać swoje rodzicielskie wątpliwości
  • wiele okazji do uczestnictwa w ciekawych przedsięwzięciach (warsztaty design thinking, wyjazdy, wyjścia do teatru, warsztaty, spotkania z podróżnikami i in.); jeśli jesteś członkiem społeczności możesz brać udział we wszystkim, co dzieje się w szkole
  • informacje o kompetencjach Twojego dziecka tak często i w takim zakresie jak potrzebujesz

CO ZYSKUJE DZIECKO

Stare powiedzenie brzmi "w szkole spędza się najlepsze lata życia". Sprawiamy, że nasi absolwenci mówią to z entuzjazmem, a nie z rozczarowaniem. „To był kapitalny czas!”- takie okrzyki z ust nastolatków są naszym celem.

Co dziecko zyskuje chodząc do Trampoliny?

  • relacje z dorosłymi oparte na szacunku, zasobach, zasadach współtworzonych a nie narzuconych
  • umiejętności związane z zarządzaniem swoją nauką, zainteresowaniami, pasjami
  • możliwość ćwiczenia kompetencji społecznych w bezpiecznych warunkach; bezpiecznych, bo pod okiem bardzo kompetentnej kadry, ale bezpiecznych także dlatego, że słowa dziecka traktowane są poważnie
  • bardzo szeroką paletę aktywności do wyboru każdego dnia, w każdym tygodniu, co miesiąc, w każdym roku nauki
  • ogrom wzmocnień, doświadczanie swoich mocnych stron, realne budowanie wysokiej samooceny
  • zdobywanie wiedzy w korelacji z praktyką (a nie „wkuwanie na pamięć”)
  • możliwość bycia wzorem dla młodszych i czerpania dobrych wzorców od starszych uczniów
  • elastyczne podejście do nauki, które sprzyja zapamiętywaniu i odnoszeniu sukcesów (mogę na zajęcia z polskiego chodzić z rówieśnikami, a na zajęcia o kosmosie z uczniami 3 lata starszymi, bo bardzo mnie to interesuje i dużo już umiem)
  • umiejętności przydatne w dorosłym życiu niezależnie od obranej ścieżki: dyskutowanie i argumentowanie, odpowiedzialne liderstwo, zaciekawienie światem i ludźmi (w szkole nieustannie przewijają się pasjonaci różnych dziedzin), radzenie sobie ze złością i frustracją w sposób, który buduje, a nie niszczy
  • bycie członkiem społeczności, umiejętność działania w grupie, branie odpowiedzialności za swój wkład w życie społeczności

Najważniejszym zyskiem z trampolinowej przygody jest to, że kończąc szkołę uczeń wie, że może robić wszystko, pojechać wszędzie, osiągnąć sukces, zajrzeć za ostatnią linię mapy, dostać Nobla, nagrać płytę, która porwie tłumy, założyć najlepszy zakład fryzjerski w Los Angeles, wejść w skład zespołu projektującego biurowce dla potentatów w Dubaju, pracować nad sztuczną wątrobą, napisać książkę. Wie, że ma wszystkie potrzebne zasoby do realizowania swoich marzeń, ma fantastyczne, wspierające i ciekawe znajomości na koncie, umie myśleć poza schematem, lubi siebie i ma światu dużo do podarowania.

Bądź bohaterem nowych rozdziałów 🙂 - zapraszamy!