Gimnazjum

Jak pracujemy w szkole O!Mega z nastolatkami z gimnazjum

Kręcimy się blisko filmów 🙂

Współdecydowanie o edukacji

Gimnazjum O!Mega nie ma osobnego budynku czy oddzielnego wejścia. „Nietypowe" i „dziwne" nastolatki integrują się ze sobą, z licealistami i z dużo młodszymi kolegami z początkowych klas szkoły podstawowej. Na wystawy i do teatru chodzą z szóstoklasistami, na dyskusje oksfordzkie z maturzystami, filmy kręcą z dorosłymi, a kiedy potrzebują -robią sobie popołudnie tylko we własnym gronie. Podstawowe hasła z psychologii rozwoju: terytorium, kontestowanie autorytetów, rówieśnicy realizowane są inaczej gdy nastolatków traktuje się podmiotowo, gdy mają szansę współdecydować o swojej edukacji, kiedy czas nie dzieli się na ten „fajny” poza szkołą i ten „wymuszony i nudny” w szkole.

Po pierwsze: mentoring

Gimnazjaliści działają w szkole pod okiem swojego mentora. Młody niezwykły absolwent uniwersytetu znajduje język osobistej komunikacji z każdą i każdym. Potrafi rozciągać czasoprzestrzeń i jednego dnia zorganizować wyjście do Zemsty, pomóc w zadaniach z matematyki, pouczyć się ze wszystkimi gry na trąbce, nakręcić z uczniami film na wyjazd do Finlandii i przeprowadzić zajęcia na temat chińskiej gospodarki. Dlaczego mentoring jest taki ważny? To rodzaj mądrego przewodnictwa, towarzyszenia nastolatkom w ich rozwoju. Z jednej strony polega na podążaniu za ich potrzebami, z drugiej zaś na stawianiu granic i wsparciu w trudnych sytuacjach. Mentor nie zawsze na wszystko się zgadza, nie przymyka oka na zachowania, które naruszają wspólne zasady. Jeśli jednak wyznacza granice, to robi to w oparciu o relację, na którą cała gimnazjalna społeczność każdego dnia pracuje. Uczy gimnazjalistów asertywności, jednocześnie dbając o przygotowanie ich do sytuacji wymagających cierpliwości i kompromisu. Pozwala kontestować zasady i autorytety, jednocześnie czuwając nad tym, by kształcenie i rozwijanie pasji nie zamieniło się w leżenie na kanapie i mówienie „nie chcę”.

SAMOKSZTAŁCENIE I PRACA Z NAUCZYCIELAMI PRZEDMIOTOWYMI

Gimnazjaliści najchętniej uczą się siedząc przy wspólnym stole. Korzystają z podręczników, z klasycznych pomocy szkolnych, wyjaśniają sobie nawzajem to, z czym mają problemy. Cały czas mają do dyspozycji pracowników i mentorów. Codziennie uczestniczą także w warsztatach i zajęciach prowadzonych przez nauczycieli przedmiotowych. Niektórzy nauczyciele są w szkole cały rok, inni pracują z uczniami przez 2-3 miesiące. Cykl zajęć i potrzeby uczniów określamy z nimi samymi w każdym roku szkolnym. Każdy z uczniów pracuje na przewodniku, napisanym i wydanym przez szkołę.

PODSTAWA PROGRAMOWA TO NIE WSZYSTKO. TO NAWET NIE WIĘKSZOŚĆ.

Gimnazjum O!Mega realizuje podstawę programową i pozwala na uzyskanie bardzo satysfakcjonujących wyników na teście gimnazjalnym. Ale to tylko skutek uboczny. Tak naprawdę chodzi o to, żeby rozsypać przed uczniami ogromny worek klocków, z których oni stworzą swoją rzeczywistość. Dlatego zajęcia organizujemy w różnych językach, zapraszamy wolontariuszy i gości z przeróżnych kontekstów i z multikulturowymi doświadczeniami. Z taką samą atencją podchodzimy do dyskusji o filozofii jak i do rysowania murali i street artu. Wierzymy, że czas w szkole jest właśnie na to, by uczniowie odkrywali swoje talenty i eksperymentowali. Nie zgadzamy się na to, żeby uczeń karnie siedział w szkole 7 czy 8 godzin, a „żyć” i oddychać zaczynał dopiero po wyjściu z niej. To nieuprawnione i nierozwojowe. Dlatego jeśli ktoś ma ochotę przynosi do szkoły swoje książki i czyta aż nie padnie, ktoś inny programuje na konkurs Google, ktoś inny stawia swoją stronę internetową, a jeszcze ktoś inny pisze esej po angielsku albo pracuje z materiałami Khan Academy.